Wprowadzenie
W potocznym wyobrażeniu Grecja to kraj, w którym zawsze świeci sionce, a pomarańcze jada się prosto z drzew i to codziennie. Równie trafnie (jeśli nie trafniej) można ją opisać jako miejsce, gdzie często pada deszcz, a najpopularniejszymi owocami są jabłka. Spośród wszystkich krajów śródziemnomorskich ten jest najbardziej zróżnicowany: obok niemal pustynnych krajobrazów i słonych mokradeł występują tu wspaniałe lasy strefy umiarkowanej czy alpejskie turnie. Poszarpane kontury południowo-wschodniej części Półwyspu Bałkańskiego powstały w rezultacie zalania basenu Morza Śródziemnego, kiedy pod naporem Atlantyku pękła wątła skalna zapora przegradzająca dzisiejszą Cieśninę Gibraltarską. Wody oceanu wdarły się do gigantycznej depresji, zatapiając stopniowo wyrastające z niej łańcuchy górskie. Proces ten zakończył się dopiero po ostatniej epoce lodowcowej. Samotne, odsłonięte szczyty stały się wyspami, z których najwyższą i największą jest Kreta. Gdyby w jakiś sposób udało się osuszyć Morze Śródziemne, okazałoby się, że przybrzeżne góry dawnej Jugosławii, albańsko-grecki Pindos, góry Peloponezu i Krety oraz turecki Tauros tworzą jeden nieprzerwany ciąg, określany jako Łuk Dynarski. Jest on zbudowany z wapienia, niezwykle porowatego i podziurawionego jaskiniami, lejami krasowymi i podziemnymi rzekami. Istotną rolę w ukształtowaniu gór odegrały również lodowce, które pod-czas ostatniej epoki lodowcowej dotarły na południe aż do obecnej Zatoki Korynckiej.
Strefa trzęsień ziemi
Grecja jest czynną strefą tzw. subdukcji, w której afrykańska płyta tektoniczna wsuwa się pod płytę europejską. Skutkiem tego są liczne uskoki, trzęsienia ziemi (nierzadko niszczycielskie) oraz znaczny poziom aktywności geotermicznej. W części kontynentalnej i na wyspach powstało ponad sto uzdrowisk z gorącymi źródłami. Procesy geologiczne przejawiają się także w działalności wulkanów: granice strefy kolizji obu płyt można wyznaczyć, łącząc linią na mapie wygasłe bądź uśpione wulkany na Methanie (obecnie półwysep) i Poroś, zatopione kaldery Milos i Thiry oraz na Nissiros, które po raz ostatni wybuchły w czasach historycznych. Również wyspy Lesbos, Limnos i Agios Efstratios w północno-wschodnim rejonie Morza Egejskiego są pochodzenia wulkanicznego.