Flora i Fauna
Pod względem zróżnicowania ekosystemów i krajobrazów Grecja ustępuje w Europie tylko Półwyspowi Iberyjskiemu. Są tutaj zarówno lasy klimatu umiarkowanego (góry Pidos i Rodopy na północy), jak i spalone przez słońce półpustynie (wschodnia Kreta), roślinność alpejska porastająca zbocza gór (Smolikas, Olimp), mokradła (delta rzeki Evros), a nawet wydmy (np. Kos). Zdecydowały o tym w dużej mierze warunki geograficzne (bliskość Azji Mniejszej i Afryki), ale także działalność człowieka, który już od neolitu (12-3 tys. lat p.n.e.) stopniowo przekształcał krajobraz, wycinając ogromne połacie dziewiczych lasów, aby uzyskać drewno na opał oraz ziemię pod pastwiska i pola uprawne.
Roślinność
Niemal jedną czwartą terytorium Grecji porastają lasy, głównie na północy, na zboczach Rodopów i Pindos. Tworzą je dęby, kasztanowce, buki i inne gatunki drzew liściastych, poprzecinane pasmami lasów cedrowych i sosnowych, charakterystycznych raczej dla obszarów skandynawskich niż klimatu śródziemnomorskiego. Podążając w głąb lądu, na północ od Amfipolis w środkowej Macedonii, przejeżdża się na odcinku zaledwie 150 km przez trzy główne strefy roślinne Europy - śródziemnomorską, środkowoeuropejską i północną, reprezentowane przez brzozę, sosnę zwyczajną i świerk pospolity. Mniej więcej 40% kraju pokrywają pastwiska, a ok. 30% - pola uprawne. Obszary, na których ziemię nadal uprawia się w tradycyjny sposób, charakteryzują się bogactwem flory i fauny. Ponieważ jednak - podobnie jak w całej Europie - coraz częściej odchodzi się od dawnych, praco-chłonnych metod, ziemie uważane za nieprzydatne dla rolnictwa i pozostawione odłogiem w krótkim czasie zarasta roślinność krzewiasta, co znacznie obniża różnorodność ekosystemów.