Grecja

Grecja Bizantyjska

Cesarstwo bizantyjskie powstało wraz z założeniem Konstantynopola, ale ostateczny rozpad imperium rzymskiego na część wschodnią i zachodnią dokonał się pod koniec V w. Polityczne struktury oparte na greckiej tradycji i nowa religia inspirowana grecką filozofią sprawiły, że Bizancjum przetrwało tysiąc lat triumfów i upadków aż do zdobycia Konstantynopola w 1453 r. przez Turków osmańskich. W 968 r. w Konstantynopolu doszło do wy-mownego incydentu. Posłowie przywieźli list Ot-tona, władcy Świętego Cesarstwa Rzymskiego na Zachodzie, do bizantyjskiego cesarza Nice-fora, w którym tytułowano go jedynie "cesarzem Greków", podczas gdy nadawca listu podpisał się jako "dostojny cesarz Rzymian". Dworzanie byli oburzeni tą zuchwałością - jak można było nazwać prawowitego władcę całego imperium rzymskiego, wielkiego i dostojnego Nicefora, "cesarzem Greków", a jakiegoś biednego barbarzyńcę "cesarzem Rzymian"?

Synteza kultur
Za tą reakcją kryje się osobliwe połączenie kultur, które stworzyły bizantyjską tradycję. Z hellenizmu pochodziło przekonanie o wyższości greckiego świata i postrzeganie wszystkich, którzy doń nie należeli, jako barbarzyńców. Ze spuścizny Rzymu wzięło się silne poczucie lojalności wobec imperium i cesarza. A w żarliwej wierze Bizantyjczyków w moralną wyższość ich państwa - które uważali nie za "cesarstwo wschodnio-rzymskie", ale jedyne prawdziwe - odbija się duch ewangelicznego chrześcijaństwa. Mieszkańcy tego cesarstwa nie nazywali siebie Grekami ani Bizantyjczykami: byli Rzymianami, "Romei". Mówili jednak po grecku i należeli do Kościoła prawosławnego. W ten sposób uległy wymieszaniu trzy elementy tożsamości - grecka kultura i język, rzymskie prawo oraz chrześcijańska moralność.

MENU

• Wprowadzenie
• Grecja Starożytna
• Grecja Bizantyjska
• Macedonia i Tracja
• Flora i Fauna
• Muzyka i Taniec
• Kuchnia Grecka
• Społeczeństwo i mentalność
• Środkowa Grecja
• Rodos
• Peloponez