Macedonia i Tracja
Saloniki O (Thessaloniki), drugie co do wielkości greckie miasto, leżą mniej więcej w połowie drogi między Adriatykiem na zachodzie a rzeką Evros na wschodzie i od 1923 r. pełnią funkcję stolicy Macedonii i Tracji. Zaledwie 100 km na północ spotykają się granice Dawnej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bułgarii i Grecji - wyznaczone dopiero po I wojnie światowej. W północno-wschodniej części kraju nie ma tak wspaniałych wykopalisk archeologicznych ani olśniewających starożytnych świątyń jak w centrum i na południu. Położenie geograficzne sprawia, że lato jest tu krótkie, czego konsekwencją jest stosunkowo skromna liczba tanich połączeń lotniczych z zagranicą oraz miejsc noclegowych, które w dodatku są na ogół drogie (wyjątkiem jest Półwysep Chalcydycki). Bliskość innych państw bałkańskich i względnie późne przyłączenie tych ziem do Grecji wpłynęły za to na większą różnorodność etniczną, co przejawia się zwłaszcza W muzyce i kuchni. Zabytki przeszłości można podzielić na dwie kategorie: zbyt po-rozrzucane na dużym obszarze, by zachwycić, bądź też wznoszone jedne na drugich przez kolejne cywilizacje.
Północno-zachodnia Macedonia
Od strony Epiru do Macedonii oficjalnie wjeżdża się tuż przed Pendalofos Š. jedyną większą miejscowością po irodze. W wąwozach, od których wzięła się nazwa (Pięć Wzgórz), stoją piękne kamienne domy w stylu epirskim. W Neapolis O droga rozgałęzia się: na północ jedziecie do Kastorii, a na południowy wschód do Siatisty O Ta niewielka miejscowość usytuowana na posępnym skalnym grzbiecie ok. 20 km za rozjazdem, słynie z efektownych XVIII-wiecznych rezydencji zwanych archondika i słowa archon - "patrycjusz"), które dają niezłe wyobrażenie o tym, jak się żyło zamożnym Grekom u schyłku epoki osmańskiej. Siatista była wówczas kwitnącym okiem handlu futrami, garbarstwa i winiarstwa, a także postojem dla karawan kupieckich zdążających do Wiednia. Wszystko skończyło się po uzyskaniu przez Grecję niepodległości, kiedy zmieniły się szlaki handlowe.