Społeczeństwo i mentalność
Do lat 90. ubiegłego stulecia Grecja uchodziła za kraj wyjątkowo jednolity, zarówno pod względem etnicznym, jak i religijnym, jednak nie zawsze tak było. Oba imperia, bizantyjskie i osmańskie, w obrębie których pozostawała Grecja w przeszłości, charakteryzowały się wielokulturowością. Przyczyn wspomnianej jednolitości należy się dopatrywać między innymi w akcji przesiedleńczej mniejszości greckiej i tureckiej w 1922 r. oraz eksterminacji Żydów podczas II wojny światowej. Wydarzenia te sprawiły, że określenie "obywatel Grecji" jest w dużej mierze synonimem rodowitego Greka.
Okres powojenny
Tuż po zakończeniu II wojny światowej ponad 97% ludności kraju stanowili etniczni Grecy, członkowie greckiego Kościoła prawosławnego. Resztę tworzyli muzułmanie (Tracja), mniejszość słowiańsko-macedońska (Macedonia grecka), Rumuni w kilku wioskach w kontynentalnej części kraju, mniejszość bułgarska (muzułmanie, którzy za swych przodków uważają żołnierzy z armii Aleksandra Wielkiego) oraz niewielka liczba ocalałych z wojny Żydów zamieszkujących Saloniki i Rodos, katolików z wyspy Tinos i świadków Jehowy. Wśród rdzennych Greków występują grupy, które wyróżnia odrębny język oraz pochodzenie. Wśród nich są potomkowie kolonistów znad Morza Czarnego, Grecy z Azji Mniejszej, repatriowani w 1922 r., oraz Arwanici, których przodkowie przywędrowali do Grecji w średniowieczu i porozumiewają się w jednym z dialektów języka albańskiego.